
Είναι η απουσία της φαντασίας που μεταβάλλει τον άνθρωπο σε ανάπηρο της πραγματικότητας...
Μα.. τι συμβαινει?
Δεν ονειρεύεστε πια?
Εσύ, Ουρανέ μου, που μέσα στα μάτια τους πάντα με καλοσύνη χαμογελάς...
πού να' σαι τώρα?
Πιστεύω στη φαντασία, γιατί φουρτουνιάζει το αίμα που κυλάει στις φλέβες μου, γιατί κάνει τα μέλη μου να μουδιάζουν στο άγγιγμά της....
Πιστεύω στη φαντασία,
γιατί μπορεί να αλλάξει αυτόν τον Κόσμο, το Μικρό, το Μέγα,
γιατί μπορεί να κάνει τ' αστέρια να βρούνε το δρόμο τους στη μεγάλη λεωφόρο του ουρανού,
γιατΙ μπορεί εξαιτίας της τα λουλούδια να ριζώσουν βαθιά στα σπλάχνα της γης,
γιατί μπορεί να με σπρώξει και μένα στο αιώνιο είναι Της....
Πίστεψέ Την.
Πίστεψέ με...
Είδα.

1 σχόλιο:
h aylh fadasia phre xeiropiasth morfh sto gialino kouti...
Δημοσίευση σχολίου