H ζωή μας είναι σαν ένα μικρό δεντράκι
που μεγαλώνει, μεγαλώνει
πληθαίνουν τα φύλλα, οι λέξεις
κι όσο απλώνεται πάνω στο χώμα
κάθε παραμικρή του αναπνοή
στάζει ανεπαίσθητα στις ρίζες
έτσι, που να μην ξεχωρίζει
ποιο το δεντράκι, ποια η σκιά του
ποια η ζωή και ποια η μοίρα
αλληλένδετη πραγματικότητα...
Μου έλεγες πάντα να γελάω
κι εγώ αφύλακτη θάλασσα
χαράσσω τη ζωή μου
στα παιχνιδίσματα του νερού
και των ανέμων
Μου έλεγες πάντα να ελπίζω
κι εγώ κράτησα τη μορφή σου
κάτω από το μαξιλάρι
φθαρμένη μα αυθεντική αγιογραφία
να προσεύχομαι
Λέω, λες, λέμε
Και τι...
Το ''σ'αγαπώ''
είναι με κεφαλαίο
Σ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου